ทฤษฏีการใช้ที่ดิน Land Use Theory
Thünen ได้พัฒนาแบบจำลองการใช้ที่ดินก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรม ภายใต้สมมติฐานที่มีปัจจัยจำกัดดังนี้
- ตลาดกลางตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ปราศจากอิทธิพลของปัจจัยภายนอกและไม่มีการใช้ที่ดิน (Isolated State) เช่น พื้นที่ชุมชนที่เป็นชุมชนของท้องถิ่นและไม่มีอิทธิพลจากภายนอก
- สภาพแวดล้อมของพื้นที่(state) มีคุณสมบัติที่คล้ายคลึงกัน (homogenious) ไม่มีแม่น้ำ ภูเขาหรือสิ่งกีดขวาง นอกจากนี้ยังมีดิน ภูมิอากาศ และปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรคล้านคลึงกันหรือเหมือนกัน
- พื้นที่ดังกล่าว ต้องไม่มีเส้นทางขนส่งหลัก กล่าวคือเกษตรกรที่อยู่ในพื้นที่ดังกล่าวจะขนส่งผลผลิตและบริการผ่านทางเกวียนหรือทางเดินไปยังตลาดกลางโดยตรง
- เกษตรกรในพื้นที่นี้จะต้องพิจารณาว่าต้องการอะไรเพื่อให้ได้มาผลกำไรสูงสุดในตลาดกลาง
แบบจำลองนี้เป็นการเลือกที่จะใช้ที่ดินโดยพิจารณาจากศูนย์กลางของการแลกเปลี่ยนสินค้าในที่นี้คือเมืองศูนย์กลาง ถัดออกไปจะเป็นการเพาะปลูกพืชที่ต้องมีการดูแลและการจัดการอย่างดี หรือการทำฟาร์มโคนม พื้นที่บริเวณนี้เหมาะแก่การขนส่งสินค้าที่เสียง่าย แต่ให้ผลตอบแทนที่สูงและต้องการการจัดการที่ดี พื้นที่ถัดไปเป็นพื้นที่สำหรับการปลูกป่าเพื่อใช้ประโยชน์ด้านต่างๆ ทั้งสภาพแวดล้อมและผลตอบแทนจากการใช้ที่เป็นเป็นป่าไม้ ส่วนพืชไร่อื่นๆ ที่ไม่ต้องการการดูแลมากนักและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ก็จะอยู่ไกลออกไป สินค้าเหล่านี้ไม่เน่าเสียง่าย และสามารถปลูกในที่ที่มีลักษณะทางกายภาพที่ไม่ดีนักได้ แต่จะให้ผลตอบแทนต่อหน่วยพื้นที่ลดลง เมื่อเปรียบเทียบกับบริเวณอื่นๆ
กระบวนการในการวางแผน(The planning process)
การวางแผนการใช้ที่ดินสามารถอธิบายได้ด้วยคำถามดังต่อไปนี้
- สถานการณ์ในปัจจุบันเป็นอย่างไร?
- ต้องการความเปลี่ยนแปลงหรือไม่ ? ถ้าต้องการแล้ว
o ความต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงนั้นคืออะไร?
o จะเปลี่ยนแปลงอย่างไร ?
o อะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุด ?
o ระยะเวลานานแค่ไหนแผนจึงจะสำเร็จ?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น